Soms is het goed zoals het is!

 

Tien jaar geleden hoorde ik Jozef Kessels voor het eerst praten over “kenniswerkers”. Tot dan hadden enkel Elvis en Bruce Lee ongeveer dezelfde indruk nagelaten… Nooit eerder kwam een begrip zo helder en transparant binnen… Dit was hetgeen waarin ik me verder wilde bekwamen,  ik zou “HR professional” worden en binnen organisaties de lerende mens ondersteunen. Organisaties helpen om hun meest waardevolle kapitaal, DE MENS, voor hen die twijfelen, optimaal in te zetten en zo bij te dragen aan een duurzame economie in onze regio.

Ondertussen heeft de wereld geschakeld naar verandering, versnelling. De financiële crisis, waarvan sommigen nog steeds denken dat ze van voorbijgaande aard is, heeft gewoon een nieuwe realiteit geschept (geschept vanwege de put dus niet geschapen J)

En de kenniswerkers… zij ploegen voort!

Een kenniswerker blijft, door nieuwsgierigheid geprikkeld,  zoeken naar activiteiten die hem/haar boeien. Je herkent hen ook aan de gretigheid waarmee ze hun resultaten willen laten zien aan hun omgeving.

Ik kreeg de kans om hierover in gesprek te gaan met Arjan Boerema (de dapperste en beste directeur waarvoor ik ooit mocht werken). We waren het roerend eens over het feit dat leren enkel lukt in gebieden waarvoor je “warm” loopt, gebieden die je boeien en nieuwsgierig maken. Ik mocht bij Philips en later ook bij vele andere bedrijven talenten ontdekken en deze verbinden met het werk dat moest gebeuren.

We hervormden werkplekken naar leeromgevingen waar leren en werken samenkwamen. We combineerden informatie en interpreteerden gegevens om zo tot oplossingen te komen voor vraagstukken die elke dag net iets anders leken. Experts werden professionals die dag na dag hun eigen proces verbeterden.

De waarde van deze kenniswerkers wordt bepaald door de mate waarin de kenniswerker erin slaagt om:

·         zijn kennis (expertise) te vergroten

·         door kenniscreatie waarde toe te voegen aan het proces waarin hij/zij werkt

·         het product dat de uitkomst is van dit proces te verbeteren

·         zijn relatie te optimaliseren met naaste collega’s, klanten en aandeelhouders

Een kenniswerker is waardevol voor een organisatie zolang hij/zij aantrekkelijk is voor het werk dat moet gedaan worden.

Een lerende organisatie groeit naar een kennisproductieve organisatie als zij de kans biedt aan talentvolle kenniswerkers om hun talent te ontwikkelen en te benutten door:

·         kansen te bieden aan nieuwe ideeën (geen fouten afstraffen)

·         verantwoordelijkheid lager op de vloer te leggen (delegeren en vertrouwen)

·         tweeweg communicatie aan te gaan over de toekomst van de organisatie

·         talent te waarderen

Op deze manier ontstaan samenwerkingsverbanden die niet gebaseerd zijn op macht, controle of contract maar op basis van een wederzijdse aantrekkelijkheid.

Kenniswerkers, breed inzetbare medewerkers, employability gedreven ondernemers, jobcrafters… Na mijn gesprek met een ambitieuze toegewijde onderzoekster, Sanne Netten, kwam ik tot de conclusie dat een naam van een begrip kan veranderen maar de zoektocht naar de essentie niet.

Vasthouden dat fundament! En gewaardeerde HRD’ers… Laat ons, uit onze ervaring mee bewegen met deze jonge onderzoekers die werken vanuit de juiste grondhouding. Niet blokken met … been there, done that…  maar hen meegeven wat voor ons heeft gewerkt en ook al die mooie paden waar we zelf nog nieuwsgierig naar zijn.

Een symbiose waarin rituelen verbonden worden met nieuwe frisse ideeën. Een symbiose die zuurstof geeft aan medewerkers en organisaties die:

·         experimenteren met talenten. Kleine of grotere aanpassingen in de functies maken om deze beter te laten aansluiten bij de ambities, waardes en sterktes van de persoon.

·         verantwoordelijkheid willen opnemen sterke resultaten na te streven in hun huidige job terwijl ze ook nadenken hoe ze willen groeien tijdens hun loopbaan. Een job voor het leven is trouwens niet meer van deze tijd.

·         HRD –medewerkers vertrouwen om op alle niveaus processen te faciliteren zoals: een leven lang leren, van talent naar sterkte, gelukkig en vitaal op het werk, duurzame inzetbaarheid, zelfsturing en flexibilisering van werk. 

·         plezant willen werken.

 

Dank je wel Bruce Kessels - Jozef Presley J, Arjan Boerema en Sanne Netten om mijn wortels te sterken!

Leven om te werken OF werken om te leven

Leven om te werken OF werken om te leven…

 

Gelukkig omdat je kan werken OF werken om gelukkig te zijn…

MOGELIJKS – Elke dag een beetje meer een menselijke professional worden

 

 

Ontwikkelen van mensen, ontwikkelen van talenten is niet de bestaansreden van organisaties. Toch is talentontwikkeling zeer economisch want je talent gebruiken kost haast geen energie, meer nog… werken met je talent levert duurzame persoonlijke energie!

Persoonlijke ontwikkeling gaat niet onder dwang of omdat iemand anders het belangrijk vindt. Het lukt alleen als je baan je boeit, je elke dag nog nieuwsgierig maakt en je talenten aanspreekt. Daar knelde nu net het “competentie-schoentje”. Veel organisaties hadden of hebben nog steeds de traditie om voor de persoonlijke ontwikkeling van hun medewerkers competenties te meten en de “gap” vast te stellen met de norm. Deze “gap” dient dan te worden opgevuld door het volgen van cursussen en opleidingen.

Het is een illusie te denken dat iedereen eender welke competentie kan ontwikkelen door training of opleiding. Sommige mensen zullen bepaalde dingen nooit (goed) kunnen. Dit negeren kan een organisatie veel geld kosten.

Als je weet waarin je goed bent en in je baan niet het gevoel hebt dat je aan het werken bent, dan heb jij je unieke talent gevonden. Medewerkers die het grootste deel van hun dagtaak gebruik kunnen maken van hun unieke talenten en hiervoor gewaardeerd worden zullen:

·         minder snel een andere baan zoeken

·         veerkrachtiger omgaan met veranderingen (flexibeler)

·         betere resultaten leveren

·         minder het risico hebben om in het comfortzone verzeild te raken

·         zich beter in hun vel voelen en zichzelf motiveren

Wil jij je talenten leren kennen?

 

Een VERHAAL van WAARHEID - A STORY about THRUTH

 

 

Een VERHAAL van WAARHEID   or  A STORY about THRUTH (see below)

 

Een oud vertelselke

 

Er waren eens twee prachtige vrouwen, Waarheid en Verhaal. Zij wilden heel graag weten wie van hen beide de mooiste was. Dus spraken ze af om door de hoofdstraat van het dorp te lopen en wie de meeste aandacht kreeg was de winnaar.

 

Waarheid ging als eerste. Toen zij door de hoofdstraat liep in haar prachtige kleren, gingen sommige mensen naar binnen en sloten anderen de ramen. Waarheid begreep er niets van. Ze greep al haar moed bij elkaar en trok haar mooie kleren uit en liep naakt door de straat terug naar de dorpskern.

Maar wat gebeurde…? Nu trokken ook de overgebleven mensen zich ook terug in hun huizen. Teleurgesteld ging Waarheid terug naar Verhaal.

 

Vervolgens ging Verhaal op wandel in de hoofdstraat. Bij haar kwamen alle mensen terug naar buiten en bleven Verhaal ook nakijken toen zij weer terugliep. Waarheid zag in dat zij verloren had.

 

“Maar hoe komt dat nu toch?” vroeg Waarheid aan verhaal. Waarom houdt niemand van de waarheid en lopen ze zelfs weg van de naakte waarheid?

 

“Ach kom” zei Verhaal… laten we het eens wat inkleden. Wat Waarheid nodig heeft, is een mantel van verhalen.

 

Verhaal trok haar jas uit en legde deze om de schouders van Waarheid. Die liep nu nog eens door het dorp. Nu kwam iedereen naar buiten, mensen keken nieuwsgierig en vol bewondering naar Waarheid. Veel mensen liepen zelfs een stukje mee.

 

Juist of niet, goed of slecht, rechtvaardig of niet, het blijkt nu eenmaal veel beter te werken wanneer je de boodschap die je wil brengen – hoe waar ze ook mag zijn – verpakt in een verhaal.

 

Als je als verteller je beleving bij het verhaal beeldend verwoordt, voelt de luisteraar je persoonlijke verbondenheid. Dan komt je boodschap beter over en misschien ook beter binnen…

 

Een waar verhaal en een bevlogen verteller, een krachtige combinatie die je kan helpen om WAARdevolle “leer”-stappen te zetten of de start van een VERHAAL van duurzame verandering!

 

Wat is (wordt) jouw WAARdevolste VERHAAL?

A STORY about THRUTH    

An old tale

Ones upon a time there were two lovely ladies, Truth and Story.

They were anxious to know which one of them both was favored the most beautiful. So they agreed to walk down Main street towards the center of the village and decided that the one who got the most attention would be called the winner.

Truth went first. As she walked down Main street in her beautiful clothes, some people closed their windows and others shook their heads and went back inside. Truth could not believe her eyes. She just didn’t understand this at all. As a final act of courage she took off all here beautiful clothes and walked back the same way… naked...

But what happened ...? This act of desperation also drove all the remaining people in the street back into their homes. Disappointed and embarrassed Truth went back to Story.

Then Story went for the same walk down Main street and everybody came out again and started staring an whispering in exciting admiration.

Truth gave in and accepted her los… She went back to Story. Still in shock of the event and in a whining tone she asked…: “Why doesn’t anybody like the truth and why are they afraid of the naked truth?

Story calmed her down and convinced Truth to explore what had happened.

Story asked Truth: “What would happen if we would enwrap the truth in to a story?” Maybe the one thing that the truth needs is a robe of stories…?

Story took off her coat and put it around the shoulders of Truth. Truth started to walk the same path. Different than before and beyond the expected assumption everyone came out in curiosity and full of admiration for Truth. A lot of people also started to walk alongside of Truth.

Whether you like it or not, whether you think it's fair or not, it appears to work much better when you cover the message you want to transfer (how true the facts and figures may be) in a story.

The powerful combination of a true story and narrative storytelling is creating vivid images that provoke your audience. Stories will inspire, make people wonder or will challenge people. The next level is setting up a dialogue to engage people for sustainable learning or change and making their own stories.

Share your TRUE and most valuable STORY about learning or change…

 

AC/DC – Natuurkracht!

AC/DC – Natuurkracht!                                                              Madrid 31 mei 2015

 

Trends & bands komen en gaan… Toch zijn er in deze veranderende wereld gelukkig nog zekerheden. Weinige bands die zoals AC/DC (noodzakelijk) boegbeelden kunnen vervangen maar er als groep in slagen om bij hun waarden te blijven en een basis van miljoenen fans te behouden. Steeds weer opverend voor een muur van Marshall versterkers met Rock & Roll in zijn ruwste vorm. Dit soort “branding” groeit organisch dat plan je niet. Het gevolg zijn fervente aanhangers die je boodschap mee ondersteunen. 

 

For those about to rock…

 

Niemand speelt Rock & Roll zoals AC/DC. Show business, met alle ‘truuken van de foor’ maar vooral LIVE. StevieYoung als ritmegitarist en super sub Chris Slade achter de drums. Brian Johnson die als enige Bon Scotts nummers kan/mag brengen. Een massieve Cliff Williams (verving Marc Evans in 1977) die een loepzuivere donder uit zijn bas haalt. Eén voor één klasbakken die in functie spelen van bad boy: ‘Angus McKinnon Young’. Deze speelse duivel blijft de gloeiende kern van de groep die met splijtende monsterriffszijn Gibson laat “vonken”. Naast het podium lijkt hij schuchter maar geef hem een korte broek, een petje en zijn Heritage Cherry en je weet waarom en waarvoor AC/DC sinds 1973 staat. Rock & Roll and high voltage boogiewoogie!

 

'Hell Ain't A Bad Place To Be', 'You Shook Me All Night Long', ‘Back in black’, Thunderstruck, Whole lotta rosie, op zo’n momenten waan je jezelf in de Maslow piramide van de Rock & Roll. De beginnoten van al deze klassiekers zijn telkens een massa impuls voor op een stormloop van opwinding, vuur en ruwe energie die hypermodernste stadions terug omvormen naar Romeinse arena’s die overlopen van de steroïden.

 

It's a rock 'n' roll damnation! Ma's own whippin' boy.

 

Solide en indrukwekkend, alle leeftijden, dikwijls getooid met lichtgevende duivelshoorntjes genoten van de rituelen van de Rock & Roll. AC/DC in zijn puurste vorm. Hellevuur op de videoschermen, het chroom gepolijste logo in het centrum en op het kruispunt van bliksem en vagevuur staat Angus die ‘Highway to hell’ inzet en collectief met de fans uit de bol gaat. De finale van een show die het vooral haalt op muzikaal talent! Onomstotelijk, krachtig en dodelijk efficiënt!

 

We salute you … Geniet mee in Dessel van een groep die al 40 jaar weet te bouwen op hun sterktes, vast te houden aan hun waarden, veerkracht tonen en vooral doen waar ze goed in zijn!

 

De opwarming mag voor mijn part ook weer gebeuren door Vintage Trouble. Een blues rock band uit L.A. met een super energieke Ty Tayler als front man... Run Like the river!

 

Let there be rock!            ​                     http://andreswannet.blogspot.be/

Focus op de weg, niet op de muur.

Een bekend advies uit gedragstrainingen is het positieve gedrag benoemen in plaats van het negatieve gedrag af te keuren. Maar in de praktijk is het toch zo gemakkelijk te focussen op de gemaakte fouten. Jij hebt je werk niet gedaan is gemakkelijker te duiden dan grondig onderzoeken waarom iets niet werd gedaan. Laat ons eerlijk zijn, in de meeste gevallen is die ‘iemand’ niet ‘jij’ of ‘ik’ maar al die anderen…

Ik stel voor om toch eens even, eerlijk een tripje naar je eigen kern te maken. Om te beginnen kan je jezelf afvragen:  “is het verwachte gedrag wel duidelijk uitgesproken?” en “heb je het verwachte gedraag met alle betrokkenen en met voldoende diepgang besproken?”

Veel leidinggevende gaan er te snel van uit dat ze begrepen worden.

Een simpele vuistregel:

·        Vertel scherp in concrete gedragingen wat je verwacht.

·        Vraag de andere om te herhalen wat zij begrepen hebben van je uitleg. Dan weet je onmiddellijk of zij het begrepen hebben zoals jij het wil, of jij niets vergeten bent en misschien worden er tijdens dit gesprek nieuwe inzichten gevormd.

Gezamenlijk gevormde inzichten creëren betrokkenheid!

Een tip:                                   

·        Gebruik positieve taal. De hersenen kunnen het woord ‘niet’ niet registreren. Als ik je vraag om NIET aan een roze olifant te denken… popt hij spontaan op in je hoofd. Vermijdt zoveel mogelijk het woord ‘NIET’. Je roept er bovendien minder weerstand mee op. BV. Bij ‘hier mag je niet zitten’ voel je je eerder aangevallen dan bij ‘deze stoel is gereserveerd’. Vervang ‘NIET’ door gedrag dat je WEL wil zien.

Daarom pleit ik voor om eerst ‘feedforward’ te geven en om daarna ‘feedback’ echt tot zijn recht te laten komen! Voorkomen blijft beter dan genezen. Een ondernemende leider zal medewerkers coachen naar betere resultaten. Dat bouwt vertrouwen en een positieve cultuur meer dan wanneer je hen steeds gaat wijzen op achterblijvende resultaten.

Het gevolg is dat medewerkers met plezier hun prestaties zullen komen vertellen. Er ontstaat een relatie van wederzijdse aantrekkelijkheid die gebaseerd is op vertrouwen en professionaliteit i.p.v. op hiërarchie en controle.

Geef mij maar een piloot met vertrouwen aan het stuur van zijn eigen ontwikkeling.

http://andreswannet.blogspot.com/2012/06/ben-je-dapper-als-je-anderen-nodig-hebt.html

Focus on the road, not the wall.

 

A well-known opinion in behavioral training is to praise the positive behavior rather than to focus on the negative. But in daily live it is so easy to focus on the errors that have been made. Blaming is far more easy than to thoroughly investigate why something was forgotten or why a certain task wasn’t performed. And let's be honest, that 'someone' is in most of the cases nor ‘me’ or ‘you’  but all the others ...

But take a minute to honestly look into your heart. Start by asking yourself: ‘Did I clearly express the expected behavior with all the stakeholders involved and did I took enough time to discuss this in sufficient depth?

Many managers assume too quickly that they are understood.

A few simple rules:

·         Tell in a simple and clear way what kind of behavior you expect.

·         Ask the other person(s) to repeat what they understood from your explanation. You immediately see whether your listeners understood the message as you intended it. Maybe you find some insufficiencies in your own story, you can verify the accentuation and maybe during this conversation new ideas come to mind. In this case you will benefit the power of ideas created in dialogue. Truly engaged and involved people!

A possible way of working:

·         Use positive language. Our brain doesn’t register the word 'NOT'. Proof of the pudding. if I ask you NOT to think of a pink elephant … The pink giant pops he spontaneously in your head. The word NOT also calls upon resistant behavior. What make you feel more resistant: You can NOT sit here gives you another feeling than "this seat is reserved". Therefore avoid using the word ‘NOT'. Replace 'NOT' by behavior that you WANT to see.

So my advice is to provide 'feedforward' before 'feedback'. To prevent is better than to cure. A true leader will coach employees to better results. This builds confidence and a positive culture. People will start to tell positive stories and think about possibilities instead of working with fear and stress. Mutual attraction based on trust and professionalism rather than on hierarchy and control.

Be a confident driver and take the wheel when it comes to your personal development.

Dit kleine paardje heeft er weer zin in!

Dit kleine paardje heeft er weer zin in!

We schrijven 19 januari 1919, op het hoogtepunt van zijn roem, stopt de legendarische balletdanser Vaslav Nijinski zijn optreden, richt zich tot het publiek en zegt: “Nu is het kleine paardje moe”. De rest van zijn leven, nog 31 jaar, brengt hij door zonder te dansen en zonder één woord te spreken.

Tijdens mijn voorbije sollicitatieperiode ben ik wel eens in de verleiding gekomen om toe te geven aan het ‘moe’ zijn. Ik twijfelde aan de zinvolheid van mijn vak ‘leren en ontwikkelen’ en heb me meermaals afgevraagd of ik mezelf niet zou kunnen bevrijden door in de Olmense zoo “stront” te gaan scheppen. Niets zegt dat ik zou toegelaten worden maar je wordt ook niet gelukkig door met je duimen te draaien en niets is zo dankbaar en (h)eerlijk als een dier.

De ervaring van een bijna 50 jarige HR officer met wat leuke projecten (voor sommigen ongeloofwaardig veel) op zijn CV is geen garantie voor succes. In stront scheppen kon ik enkel mijn figuurlijke ervaring opgooien. De commentaren waren divers… Je profiel past niet…, je C.V. is zo vol dat je mogelijks toekomstige collega’s gaat overschaduwen… of … weet dat ervaring soms te krachtig kan over komen. Het beeld van de heupwiegende Elvis Presley die tijdens zijn eerste televisieoptreden enkel met het bovenlichaam mocht worden uitgezonden sprong me spontaan voor de geest. Hail Hail Rock & Roll!

Daar stond ik dan, met mijn ijzersterke geloof in de kracht van talenten &passie. Willen organisaties wel passionele mensen vroeg ik me af of speelt er iets anders? Voor mij blijft passie de enige juiste keuze. Ik wil mijn talent niet schenken aan een organisatie waar medewerkers en leidinggevenden bij elkaar blijven uit angst … Of aan een organisatie waar de onderlinge relaties uitsluitend gebaseerd zijn op afspraken en taakverdeling en de idee dat een gezamenlijke doelstelling de zaligmakende weg is naar een duurzame werkrelatie. In mijn beleving kan je dit soort relaties omschrijven als een verstandshuwelijk waarbij de partners samenblijven voor de kinderen. Een werkovereenkomst zou een kader moeten zijn waarin talenten en sterktes kunnen bloeien. Een relatie die gebaseerd is op een contract werkt averechts. Krijg je dingen voor elkaar door macht en hiërarchie of door wederzijdse aantrekkelijkheid?

Ook de medewerkers gaan niet vrijuit! Heel de dag klagen over alles wat niet goed gaat, de incompetentie van collega’s, slecht materiaal en haperende machines… maar wel lekker in de bescherming van de organisatie blijven zeuren… dan zou ik  liever met ballen stront gaan scheppen! Er is moed en energie nodig om af te wijken van dat wat hoort en het is gemakkelijker om gewoon te zeuren en te kankeren en bijkomend maar een match proberen te manipuleren …

Deze ervaringen sterken mijn geloof in het vak “leren en ontwikkelen”. Het wordt bevestigd door te werken met en ook tussen mensen die complementair of tegengesteld zijn maar die het geheel door een krachtige symbiose naar een hoger niveau brengen.

Dit is zeker niet alleen het geval wanneer je toetreedt tot een nieuwe organisatie. Je kan deze symbiose ook prikkelen en sterker maken in een organisatie waar je al jaren werkt. Vertrek eens uit mogelijkheden i.p.v. problemen. Zelfredzame medewerkers die verantwoordelijkheden krijgen en nemen gaan op een hogere niveau samenwerken… Zo creëert men een unieke cultuur waar producten en processen op een hoog innovatief niveau geproduceerd worden. Een belangrijke voorwaarde om deze context te scheppen is: kunnen genieten van elkaars successen en podium geven aan elkaars talenten i.p.v. te focusseren op het eigen scoren en het falen van anderen.

Dit paardje heeft er weer zin in ! Het galoppeert wild en vrij over de steppe … zonder zadel, zonder berijder, raster of bit …en neemt ander paardjes mee in zijn rit. Voeding gevend aan mijn talent en de talenten in mijn omgeving  (Geef talent de aandacht die het verdient of het kwijnt weg – Tinne Reymen in De Morgen). Op deze manier ben je meer mens… of word je elke dag een beetje meer mens… Die zijn eigen talent regisseert!

Een danspas kan iedereen leren, een reeks danspassen na elkaar ook. Om echt te dansen heb je passie nodig en daar had het gesprek met Vaslav over moeten gaan.  Had ik Vaslav maar kunnen redden… Ik ben zeker dat hij niet moegedanst was als hijzelf af en toe een dansje had mogen verzinnen… in symbiose met anderen nieuwe leuke dingen aan pakken, prikkelen, doen, bewegen, … Ik ga mijn Pelvis laten shaken en misschien moet mijn boek ook maar eens verschijnen.

Alles voor PASSIE zegt ADRIAAN!